INTRO (slide naar de G vanuit de F, ook in de interludes)

VERSE 1
Voor een land zonder strijd, voor een hemel zonder wolken, voor een nieuwe tijd
zou ik de stad willen bevolken
met mensen zonder haat of nijd.

CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste,
met zijn hemel van kristal?
Zon op wijde groene velden
en iedere avond bal,
waar wij dansen.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

INTERLUDE

VERSE 2
En een leven van goud, zonder leugens, zonder tranen, jij die van mij houdt
zou ik voeren door groene lanen,
‘k had mijn huis van glas gebouwd.

CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste?
Geluk en vrede voor altijd,
waar wij samen kunnen dwalen
zonder tijd voor tijd,
samen dwalen.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

INTERLUDE

VERSE 3
Voor de zoemende zee, voor een glimlach zonder tanden, voor een nieuw idee
daar zou ik jou op bei mij handen
voor willen dragen met me mee.

PRE-CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste?
Met dat altijd groene bos,
waar altijd de vogels zingen
en wij slapen op het mos.
Zonder wapens, zonder strijden,
zonder zonden, zonder lijden,
ah zonder haat, zonder nijd.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

OUTRO
Ken je dat land, ken je dat land,
o ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land?
O ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land,
ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land?

CAPO III

INTRO

VERSE 1
De tijden veranderen sneller dan ooit
vandaag kan al gisteren wezen
Wat morgen gebeuren gaat, weet niemand ooit
misschien valt het ergste te vrezen
De koepel van bloemen, de bol van kristal
zij kunnen de liefde bewaren
De lijst om de wereld is breekbaar en smal
kom hier en vergeet de gevaren

CHORUS
Draag de bonte druiventros
rijdend op fluwelen dieren
waait de wind je haren los, aaahh

VERSE 2
Gezichten in bloemen, ze kijken je aan
kom kruip in een schelp met zijn tweeën
Er vliegen nog zwaluwen uit de vulkaan
en hoog om de roze moskeeën
Kom spring in het water en duik in de zee
verberg je in het brons van de bomen
Een vogel brengt vruchten en wijn voor ons mee
zolang we het lot nog ontkomen

CHORUS
Draag de bonte druiventros
rijdend op fluwelen dieren
waait de wind je haren los, aaahh

VERSE 3
Er vliegt in de hemel een vogel voorbij
ga mee op zijn rug naar het zuiden
en wuif met een palmtak de wolken opzij
zodat je de klokken hoort luiden
Nu plukken we samen nog bloemen in ‘t gras
en leven als goden in vrede
Maar ginder al strooien skeletten met as
en wonen in brandende steden

CHORUS
Draag de bonte druiventros
rijdend op fluwelen dieren
waait de wind je haren los, aaahh

Eindig op Eadd6

e|–0–|
B|–2–|
G|–1–|
D|–2–|
A|–2–|
E|–0–|

INTRO

VERSE 1
Op ‘t strand van Ameland was hij als zuigeling aangespoeld,
overboord gegooid op een reddingsboei gebonden
Hij had zich op de golven als in de baarmoeder gevoeld
en schreeuwde tot hij door een jutter werd gevonden

PRE-CHORUS
Ameland sprak schande van de jutter, een zonderling die leefde van de wind
die al de raarste dingen had gevonden, hoe kwam die jutter nu weer aan dat kind
Als hij er daags op uitging om te jutten, moest de vondeling altijd met hem mee
en toen die na een jaar begon te praten, was zijn eerste woordje ZEE

VERSE 2
Op ‘t strand van Ameland speelde de kleuter jarenlang,
de jutter was z’n meester die hem wijze lessen leerde
hij stond wijdbeens in ‘t zand, was voor de woeste zee niet bang,
en schreeuwde net zo lang tot het vloed zich keerde.

PRE-CHORUS
Ameland sprak schande van de kleuter, de vondeling die schreeuwde op de wind,
hoe was het in vredesnaam toch mogelijk dat de zee zich terugtrok voor een kind?
wat hij riep zou niemand kunnen zeggen, dat was uit de verte moeilijk te verstaan,
en toen ze het de jutter vroegen zei die: “volgens mij roept hij: ik kom eraan”.

CHORUS
Ik kom eraan, ik kom eraan
zee, [C/B]wind, zon, [Am/G]oce- aan
ik kom eraan

INTERLUDE




VERSE 3
Op ‘t strand van Ameland stond hij als knaap in de avondzon,
hij zei geen woord, begon zich langzaam uit te kleden
de vloed kwam hem tegemoet, hij zag alleen de horizon,
nog eenmaal draaide hij zich om, liep toen de zee in

PRE-CHORUS
Ameland sprak schande van de jongen, die naakte zonderlinge vondeling
men had zich boven op ‘t duin verzameld, omdat men voelde dat er iets gebeuren ging
En toen begon hij plotseling te schreeuwen, zo hard dat het tot aan de duinen klonk
nog even zag men hem op het water lopen, voor hij in de diepte zakte en verdronk

CHORUS (2x)
Ik kom eraan, ik kom eraan
zee, [C/B]wind, zon, [Am/G]oce- aan
ik kom eraan

OUTRO

CAPO II

INTRO



VERSE 1
Wie vertelt me van het leven?
Grote broer, die weet het best
Als ik groot ben, wil ik even
groot en sterk zijn als de rest
De poes vindt van niet

PRE-CHORUS
Hij zegt: ik kan hem niet verstaan
Als ik groot ben, is dat van de baan
want grote mensen praten niet met poezen

CHORUS
En nu ben ik groot
en belangrijk en student
Grote broer, je bent nu dood
ik heb je nooit als vriend gekend
Je bent een zware man
je bent een grote vreemde vader
Een meneer die het weten kan
Maar voor mij ben je alleen maar een verrader

VERSE 2
Vlinders zongen in de bomen
vogels zaten op mijn hand
Kleine man, je bent aan ‘t dromen
kom gebruik nu je verstand
En dat heb ik nu gedaan

PRE-CHORUS
Eerst was verstand een heel nieuw spel
de poes kon ik niet meer verstaan
de school werd na een week een hel
Het paradijs is niet voor grote jongens

CHORUS
Tot dusver heel normaal
iedereen wordt eenmaal groot
het overkomt ons allemaal
en ieder sterft zijn kinderdood
Je wordt een grote vent
je wordt een trage lange jongen
die Tacitus en Wolkers kent
en al zijn dromen netjes heeft verdrongen

VERSE 3
Vlinders moeten rupsen worden
vogels kruipen in hun ei
Vliegen hoort niet in de orde
van de mensenmaatschappij
Toch is er soms een weg

INTERLUDE
[A/E]
PRE-CHORUS
Toch is er iets dat overleeft
en soms dan kan je even weg
omdat wie wil wel vleugels heeft
al is het dan alleen maar om te dromen
alleen maar om te dromen

OUTRO

INTRO

VERSE 1
Als jongen jatte ik hun fruit
dan kreeg ik trappen voor mijn gat
Toen heette ik een aartsschavuit
omdat ik aan hun dochter zat
De reputatie die ik had
ligt net als ik allang op straat
Ze kennen mij in deze stad
‘t is beter dat ik haar verlaat

VERSE 2
Mijn ouders zitten nog met mij
ik sla op hun verdriet geen acht
Ze leven in mijn zwijnerij
En als mijn moeder weer een nacht
dat ik niet thuiskwam, heeft gewacht
dan zeurt ze en dan word ik kwaad
en vloek en brul uit alle macht
Het is beter dat ik haar verlaat

PRE-CHORUS
Ik vond mijn liefde in dit land
langs heel het Spaarne was het mei
Eens was ons bed het Noordzeestrand
maar verder zwijg ik, het is voorbij

Toch blijft zij altijd dicht bij mij
tot scheiden ben ik niet in staat
Dus zijn we geen van beiden vrij
het is beter dat ik haar verlaat

INTERLUDE
G 4x
[/]
VERSE 4
Ja Prince, dat heeft u raak gezegd
God is de liefde, verder niet
Dat is wel goed, maar ik ben slecht
sinds wie mij lief was, mij verliet
sinds wie ik trouw was, mij verried
Maar ik wil liefde en geen haat
dus als het leven dat niet biedt
‘t is beter dat ik het verlaat

OUTRO (6x, tot fade-out)
Het is beter dat ik het verlaat (het is beter dat ik het verlaat)