(Verse 1)
Nar verden bler[Em/G] dumme,sa leita
eg fram [C/E]naken gode ting;
Ein stovete blom i ei veita,
ein [C/E]mase som fyke i ring.
Ein mane e go’ nar’an velta
pa ryggen og slappe av,
og follte drops mens di smelta,
ei velstelte, gammadle grav.

(Verse 2)
Og ungar e [Em/G]go’ nar di grine,
ein hund [C/E]nar du komme him,
ei kalde pils e vel fine?
Og sa e eg sa glad i rim.
Eg lika regnet som sipa
nar regnet e mildt og lett,
ei nyrensa, snille pipa,
og noken som holde meg tett.

(Verse 3)
Har du sitt kossen [Em/G]Drammen lyse
pa vei ifra Oslobesok?
Eg lika pyttar som fryse,
og sursild med masse lok.
Og nar jaevedl slite og streva
seg inn i meg gong pa gong
Det e sa vidt at eg vage a leva,
da lag eg ein toskjen song.

(Verse 4)
D’e hjelp i ein [E/G]blom og ein mase,
ein mane, ei [C/E]grav og ein hund,
og folte drops i ein pase
di trosta ei lito stund.