Intro: Riff X 2 (Em – D – A)
1.vers Eg skull’te fjells for å jakte rein ,
C G D Em (Nedgang)
bussen va’ ganske sein , eg skulle gå te Hein.
Været va ruskut og tungt og grått ,
lendet va sleipt og vått , sjøl vart eg redd so smått.
Hadde verken kart ell kompass ,
Em D A (Nedgang)
burde jaggi hugsa sopass , jævlig dumt syns vel du

2.vers Måse og stein det va’ alt eg så ,
Skodda kom sigande , tjukk , so tung og grå .
Jeger’n va’ liten , og vidda stor ,
Hadde’kje lenger ord , trengde ein storebror .
D Em D
Eg tok te’ miste true på at eg skull’ finne bue .
A (Nedgang) Em
Klukka gikk , huttetu va snart sju.

Refreng Men då kom eg te’ ei krasafaren steinbu ,
Eine veggen siggji ut , men taket noko lein ,

Sette meg og fann fram nista,
Em D A Riff Em – D- A
Våt og kald så kroppen rista . Likevæl va’ eg glad

3.vers Ofto er livet som ein skoddoheim ,
vegen er langt frå bein , eg kan’kji finne Hein .
Rota på rundt i eit narrespel ,
Kjempa imot eit bel , lyg meg ifrå eindel .
Når det æ som aller svartast ,
Når det blæs med krappe vindkast
D A (Nedgang) Em
Når eg går mot eit stup ni eit djup Ref X 2 +(Likevæl e eg glad) X 3

Riffet foregår som følger

– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – 0.- – 2 0 2 – – –
– – – 0 h 2 – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Dette spilles 2 ganger så kommer en liten endring

– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – 0.- – 2 – 0 – 2 – 0
– – – 0 h 2 – – – – – – – – – – – 2 p 0-
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 3b4 – 0

Etter denne kommer en liten flagettsak i 12 bånd:

– – – – – – – – – – – – – -12f – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – 12f – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – -12f – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Nedgangene foregår som følger

– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – – – – – – – – – – – – – – – – – –
– – -2 – 0 – – – – – – –
– – – – – – 2- 0- – – – – – – –
– – – – – – – – – – – 3b4- 0 – – – – – – –

N’goffa hadde våmmålsbrok og rutut busserull.
Bremluve med knapp i, undetøy t ull.
Blå Strek-tobakk, krokpipe og kamferdrops p lur,
rydda tjue mål p langstøle, bygde bue på ein gråsteinsmur.

(REFRENG)

Goffa min va handelskar han handla hest og kjyr.
Dreiv dei ifrå Aurlandsdal’n og ned te Drammen by.
Han va kjend frå Hol te Gulsvik.
Ein ekta Hallingdøl.
Spikjikjøt va039;n glad i, og graut tå eigji mjøl.

“Haralanken, lorteklanken” song n’goffa om.
På radio’n høyrde’n værmelding og Myklebust kor gong.
Han helga seg kor sundag, va uppe klukka fem.
Fyra støtt med bjørkjived, og hadde kjellarlem.

(REFRENG)

Ho gommo sat på langstøle i over femti år.
Fora meg med ystillsoll og plastra alle sår.
Ho stod og rørde prim i ein eim tå hakka brisk.
Plåra seint og tidleg, men heldt seg kvek og frisk.

(REFRENG)

1. Men tek du stigen, der nesten ingen are gå.
Hvis du finn din eigjin veg, so bi ‘re oftast meir å sjå.
Om vinden riv og tora slær.
G A D | – |
So kryr det tå bloma og bringjibær.

Ref. Den grå vegen æ lettast å sjå. Den grå vegen ska ‘ru la ’rei are gå.
A D | – |
Tryggast valg frå A te B, der dei fleste rangle te. Den grå vegen.

2. Dæ æ9;kji der du finn gull, der æ nok det meste fjas og tull.
Ta heller stigen trong og smal, over toppa og gjønom dal.
Ein stig som har måse og blåbrlyng.
G A D | – |
Ein stig der ein fuggel som regel syng.

Ref. Den grå vegen æ lettast å sjå. Den grå vegen ska ‘ru la ’rei are gå.
A D | – |
Tryggast valg frå A te B, der dei fleste rangle te. Den grå vegen.

Solo | A | – – – F#m | Hm | G | A | – | D | – |

Ref. Den grå vegen æ lettast å sjå. Den grå vegen ska ‘ru la ’rei are gå.
A D | – |
Tryggast valg frå A te B, der dei fleste rangle te. Den grå vegen.

Ref. Den grå vegen æ lettast å sjå. Den grå vegen ska ‘ru la ’rei are gå.
A D | – |
Tryggast valg frå A te B, der dei fleste rangle te. Den grå vegen.
A D | – |
+ + + Tryggast valg frå A te B, der dei fleste rangle te. Den grå vegen.

Slutts.| Hm | G | D

Intro: G ‘ C ‘ G ‘ D
G ‘ C ‘ G ‘ D

Ref:
Du kraup under mitt skinn
Då eg såg du kom inn
Du gjorde meg sjuk, og eg kjende e vart hard og mjuk
Jævla fin! No treng eg sterk medisin
G D G C ‘ G – D
Du gjorde meg sjuk, sjuk, du gjorde meg sjuk

Det æ’re sama om det blæs og regna,
For sole ho skin, fordi ‘ru fin!
Eg vassa over store æna,
Hvis eg kan få te eit møte med deg.
Om vakthunden gjøyr og bit,
Ska eg likevel ta meg dit[G-Em],
Te der du held hus, det kan du stole på

Ref—>

Eg spring over kvite gløa,
Går mil ette mil, for berre eit smil.
Om dei binde meg med sterke tauma,
So slit eg meg fri, te gojenta mi.
Eg dansa på flaskeskår, for å ta på ditt mjuke hår.
Trossa tagga og torn for rosa mi.

Ref:
Du kraup under mitt skinn
Då eg såg du kom inn
Du gjorde meg sjuk, og eg kjende e vart hard og mjuk
Jævla fin! No treng eg sterk medisin
Du gjorde meg sjuk, sjuk, du gjorde meg sjuk

Solo: D ‘ G ‘ C ‘ D ‘ Em ‘ C ‘ D ‘ C – D

Ref:
Du kraup under mitt skinn
Då eg såg du kom inn
Du gjorde meg sjuk, og eg kjende e vart hard og mjuk
Jævla fin! No treng eg sterk medisin
Du gjorde meg sjuk, sjuk, du gjorde meg sjuk
G D G C ‘ G – D
Du gjorde meg sjuk, ja sjuk, du gjorde meg sjuk

G ‘ C ‘ D – G

1. Vers:
Dæ va eg og ho Hildegunn ved vatnet i lag
Dæ va varmt og flugut ein summarsdag
Ho har det med di at ho støtt ska masa
Der eg gjikk fyri gjikk ho ette og vasa
Remja og peip kor eg hadde gjort tå sekken
Eg skreik te svar burtved Klåvsteinsbekken
Refreng:
Ja, ja, ja – må’ru gje’re
Mas, mas, dæ æ knapt noko anna
Slutta ‘ru ‘kji, bi eg kok forbanna
Ja, ja, ja – må’ru gje’re
Mas, mas, dæ æ knapt noko anna
Slutta ‘ru ‘kji, bi eg kok forbanna
2. Vers:
Då me kommo uppatt skull’ eg steikji ein fisk
Eg va ganske svolten, et for lite te bisk
Ho Hildegunn bledde i ukeblåe
Men so skreik ho i: Neimen Gudd, slik våe
Ha i meir smør, og vent ei stund med rumma
Eg skreik te svar der eg stod og brumma
Refreng
3. Vers:
Jau, fisken smakte, dæ va ‘kji dæ
men det våre godt med lite kaffi med
Eg kokte kaffi og serverte so blidt
men ho Hildegunn ho skreik inni øyra mitt
Kaffi’n va veik, du må nok mala på att
Eg skreik te svar: Ska ru no ta te att
Refreng (X2)

Det er fredagskveld på eit samfunnshus.
Eit venninnelag på stigande rus.
Spør me om e kan, den du veit.
E har synge om hjartelengt.
Spelt solo med rken streng.
? av te er det like greit.

I Nord og Sør har e farta rundt, ikkji alt har vøre like sunt.
Men somme sjansa kjem alder att.
Frå høge fjell har e skåa ut.
E har sveva lenge, e har falle djupt.
E har vøre ute ei vinternatt.

E har 20 år p vegen i eit litt for langstragt land.
? det byne røyne på.
Meir ell 20 år p vegen, men e har alder kome fram.
? e begyna skjøne samenhengen no.

E kan hugse då e såg de først.
Du spurte me om e va’ tørst.
E satt i hjørnet i ein pianobar.
Det va039; nok ein kveld i nok ein by.
Du sa e burde søke ly.
E har enno ikkji kome på eit svar.

E har 20 år p vegen i eit litt for langstragt land.
? det byne røyne på.
Meir ell 20 år p vegen, men e har alder kome fram.
? e begyna skjøne samenhengen no.

20 år p vegen i eit litt for langstragt land.
? det byne røyne på.
Meir ell 20 år p vegen, men e har alder kome fram.
? e begyna skjøne samenhengen no.
E har 20 år p vegen i eit litt for langstragt land.
? det byne røyne på.
Meir ell 20 år p vegen, men e har alder kome fram.
? e begyna skjøne samenhengen no.

Hellbillies – Fatølvær
capo 1 bånd
Her æ’re kalt og nustre
omtrent kor enda dag!
Men so ein dag so slær det te
eit vær tå anna slag.
Då bi’re liv i by og grend,
det myldra rett og slett.
Jentud’n dei sprade
rundt so lett og luftig kledt.
Og gamle, gode Karl Johan,
giktbråten og stiv.
Gløyme alle plagu burt,
og sprudla no tå liv.
Og folk som før va sure,
gå rundt og era blid.
For det gjeld å passe glåtten
når lykka har si tid!
Fatølvær, fatølvær. Uteresturang.
Smil te kjend og ukjend, og syng ein summarsang.
Fatølvær, fatølvær. Uteresturang.
Smil te kjend og ukjend, og syng ein summarsang.
På dagar slik som denne her
bi kroppen full tå vår.
Og han som skyt med Amors pil
plistra der han går.
Råkar alt han skyt på,
ein ekta Wilhelm Tell.
Han ska få ei fatøl
som premie no i kveld.
Fatølvær, fatølvær. Uteresturang.
Smil te kjend og ukjend, og syng ein summarsang.
Sidliritthittntattnhulahattnhåttntåttn
SidliritthittntattnhulahattnHEI!