| Em | C | D | G | Em | C | D | G | – | – | – |

1. E skåla før han som vil opp og vil fram.
Som ikkji trur allting kjem rullan’ te han.
Han t[G/H]rur at det går og tek sjansa på det.
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.
Em C D G | – | – | – |
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.

2. E skåla før han som har take eit valg.
Som slepp selja kroppen og sjele på salg.
Han [G/H]veit ko han vil og då får’n det nok te.
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.
Em C D G | – | – | – |
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.

Ref. No ska’n få høre det slek som det æ.
Ska stå opp å tala rett te’n.
Før alt han får te ville e gjera med.

D C | – | – | – | D | – | – | – |

Men nøye me helst med ein skål, og amen.

Mel.sp.| G | – | – | – | – | – | – | – | G/H | C | D | G |

La-la-la-laa-la-laa-laa la-la-la-la-laa-la-laa.

Em C D G | – | – | – |

La-la-la-laa-la-laa-laa la-la-la-la-laa-la-laa.

3. E skåla før han som ser livet som leik.
Som veit’n æ sterk men som kan vara veik.
Han [G/H]byr på se sjøl men han slepp ikkji te.
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.
Em C D G | – | – | – |
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.

Ref. No ska’n få høre det slek som det æ.
Ska stå opp å tala rett te’n.
Før alt han får te ville e gjera med.

D C | – | – | – | D | – | – | – |

Men nøye me helst med ein skål, og amen.

4. E skåla før han som har gått på ein smell.
Som trudde det gjekk men så gjekk det ‘kji lell.
Han s[G/H]vevde ei stund men vart tvinga i kne.
Ja, før han vil e drikke, før han vil e be.
Em C D | – | – |
Ja, før han vil e drikke, før han…..
C | – | Em | – D G

Avsl. ….vil e be. La-la-la-laa, la-la-la-laa.

C | – | Em | – D G

Han vil e be. La-la-la-laa, la-la-la-laa.

C | – | Em | – D G

Han vil e be. La-la-la-laa, la-la-la-laa.

C | – | Em | – D G

Han vil e be. La-la-la-laa, la-la-la-laa. (Fade)

C | – | Em | – D G

Han vil e be. La-la-la-laa, la-la-la-laa.

Meir nakin enn kledd sit e venta på sole
som bryt gjennom mørgodis
Gje me ein vanlig dag
på Vallers-vis

vers 1

Der fjellet ligg pynta i drivkvite teppo
og løypo æ brodert i sølv

ligg spir ette spir på uendelig rekke
og verna mot hulder og trøll

Det leika ein lokk og den tek me i hånde
og leie me vektlaus mot sky
E glir som ei ørn te e finn me eit reir
som ligg bada i solfarga ly.

Ref..

vers 2

Og jento flyg pynta i vårlette kjola
så alle ska få eit hint

om bringebær-sanking på solvendte toppa
og alt som æ feminint

E fråtsa i bringen med ivrige henda
så legg e vel kursen mot sør
mot myrlendte terreng der blautmølta lokka
og skallin bli aldeles ør.

Ref..

vers 3

Når sole heng si’ over flammegul lauvskog
og sommar’n vil gå te ro

så finns det ‘kji tid te å leva på minno
E veit ko som venta me no

Då øpna e stampen og byr inn te fest
fylle magin med røte og stærkt
E tenke at livet æ alvorleg bra
når s lite kan vara så svært

Ref..

Det æ sangen om Adam og Eva
Det æ sangen om det å leva
Om å vara ein kar
i eit paradispar
Og noko om det å måtte streva

Han Adam hadde altfør dårlig drakt
Han Adam gjekk og fraus, i all sin prakt
Han Adam ville høgge lite ved
Men ho Eva ba´n finne se eit anna tre
Før ho Eva vil´ha treet sitt i fred

Han Adam hutra og gløtta mot treet
Syns det va noko uggint ve´det
Gubbin gjekk rundt i ring
Eva less som ingenting,
men va ho åleine, gjekk ho te det

Så ein mørgo ho sat der og tenkte
låg ein høggørm i graset og blenkte
Han va ussel på lét
Bau på eplo og vet
og ho takka nå ja te alt´n skjenkte

Enjoy Steffensterk!

Han Adam hadde altfør dårlig drakt?

Va noko uggint med treet
Rasla i graset ved det
Likevæl sat ho Eva der
Ho va fryd og han va gammen og vara i samen
Ruskut sjø og lomske skjær

Med eit eple i magin kom skammen
Det vart ansleis å vara samen
Så kom Kain så kom Abel
Det vart blod det vart sabel
Teslutt fekk dei sule bak og amen

Turtelduvo vist øss leie
Kjem te svi viss du vil kleie
Legge paradis brakk
med nikk og takk
Men resten – det bli vår eigen greie

Han Adam hadde altfør dårlig drakt?

Før alt mens’n leitte så stod ho like ved
Ho ville ‘kji masa, ho skulle ikkji be
Han såg ikkji ho som’n møtte aller fysst
Vassa t[E/G#]e knes over bekken då’n va tyst

Men jenta, ho va like blid
Ho vent[C#m/H]a på ko han s[A/C#]ku si
[H/D#]Visste det sku koma ei tid
før eit gøtt gamalt frieri

Sama gamle låten gjekk om att og om att
Ho såg at’n reist, men visste at’n kom att
Tenkte vel som så at ”n kjem te land
den dagen han står som ein man.
Ja, den dagen han står som ein mann

Før alt mens’n leitte?

Men jenta, ho va like blid?

Ho tenkte nok sitt mens ho gjekk der og venta
Sång kanskje sangen om guten og jenta
Sa te se sjøl; ‘veit ko låten treng!
Han treng te eit nytt refreng.
Ja, han treng te eit nytt refreng

Før alt mens’n leitte så stod ho like ved
Ho ville ‘kji masa ho skulle ikkji be
Så snudde’n vel nasin mot ho han møtte fyst
Treng ikkji vasse over bekken æ du tyst

Det va kvelden då ho følgde’n blid
Han gjekk på kne, ho hørde’n si;
‘vil du vara jenta mi’
i eit gøtt gamalt frieri