INTRO (slide naar de G vanuit de F, ook in de interludes)

VERSE 1
Voor een land zonder strijd, voor een hemel zonder wolken, voor een nieuwe tijd
zou ik de stad willen bevolken
met mensen zonder haat of nijd.

CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste,
met zijn hemel van kristal?
Zon op wijde groene velden
en iedere avond bal,
waar wij dansen.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

INTERLUDE

VERSE 2
En een leven van goud, zonder leugens, zonder tranen, jij die van mij houdt
zou ik voeren door groene lanen,
‘k had mijn huis van glas gebouwd.

CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste?
Geluk en vrede voor altijd,
waar wij samen kunnen dwalen
zonder tijd voor tijd,
samen dwalen.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

INTERLUDE

VERSE 3
Voor de zoemende zee, voor een glimlach zonder tanden, voor een nieuw idee
daar zou ik jou op bei mij handen
voor willen dragen met me mee.

PRE-CHORUS
Ken je dat land, mijn allerliefste?
Met dat altijd groene bos,
waar altijd de vogels zingen
en wij slapen op het mos.
Zonder wapens, zonder strijden,
zonder zonden, zonder lijden,
ah zonder haat, zonder nijd.
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land zo ver van hier?

OUTRO
Ken je dat land, ken je dat land,
o ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land?
O ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land, mijn allerliefste,
ken je dat land,
ken je dat land zo ver van hier?
Ken je dat land?

CAPO II

INTRO



VERSE 1
Wie vertelt me van het leven?
Grote broer, die weet het best
Als ik groot ben, wil ik even
groot en sterk zijn als de rest
De poes vindt van niet

PRE-CHORUS
Hij zegt: ik kan hem niet verstaan
Als ik groot ben, is dat van de baan
want grote mensen praten niet met poezen

CHORUS
En nu ben ik groot
en belangrijk en student
Grote broer, je bent nu dood
ik heb je nooit als vriend gekend
Je bent een zware man
je bent een grote vreemde vader
Een meneer die het weten kan
Maar voor mij ben je alleen maar een verrader

VERSE 2
Vlinders zongen in de bomen
vogels zaten op mijn hand
Kleine man, je bent aan ‘t dromen
kom gebruik nu je verstand
En dat heb ik nu gedaan

PRE-CHORUS
Eerst was verstand een heel nieuw spel
de poes kon ik niet meer verstaan
de school werd na een week een hel
Het paradijs is niet voor grote jongens

CHORUS
Tot dusver heel normaal
iedereen wordt eenmaal groot
het overkomt ons allemaal
en ieder sterft zijn kinderdood
Je wordt een grote vent
je wordt een trage lange jongen
die Tacitus en Wolkers kent
en al zijn dromen netjes heeft verdrongen

VERSE 3
Vlinders moeten rupsen worden
vogels kruipen in hun ei
Vliegen hoort niet in de orde
van de mensenmaatschappij
Toch is er soms een weg

INTERLUDE
[A/E]
PRE-CHORUS
Toch is er iets dat overleeft
en soms dan kan je even weg
omdat wie wil wel vleugels heeft
al is het dan alleen maar om te dromen
alleen maar om te dromen

OUTRO